Verlaten

 Verlaten

Iedereen is wel eens verlaten geweest en we kunnen elk moment door iemand verlaten worden. Het is een feit dat voor iedereen in elk moment de mogelijkheid bestaat verlaten te worden. Alleen ons ego zou ons graag doen laten geloven dat we hier controle over zouden kunnen hebben.
In vele andere levens en/of in dit leven zijn we verlaten door dierbaren en elke keer dat dit gebeurde deed dit ons pijn en verdriet. Natuurlijk heeft de mate waarin je verbinding hebt met jezelf invloed op hoe wij het ervaren als iemand ons verlaat. Hoe meer leegte, hoe groter het gat. Wanneer we grotendeels afhankelijk zijn van een ander, en hij of zij valt weg, dan zal dit een veel grotere impact hebben dan wanneer we meer in onze kracht staan.
Maar ik ben van mening dat we als mens, hoe dan ook, heel veel verdriet kunnen hebben zodra iemand uit ons leven verdwijnt. In onze kracht, of niet. Iemand kwijtraken waar we veel tijd mee door brachten, iemand waar we heel veel van hielden, raakt ons in het diepst van onze ziel en kan ons veel verdriet geven.
In hoeverre wij deze gevoelens en emoties hebben kunnen omarmen en verwerken, heeft natuurlijk invloed op de mate waarin wij bang zijn voor herhaling van een soortgelijke situatie. Als we iets toelaten, erin afdalen, het verwerken, zullen we minder bang zijn om dit weer opnieuw te ervaren. Er is geen wond om te beschermen. Er bestaan geen non-acceptaties rondom dit stuk. Maar als we situaties hebben meegemaakt waarin we zo geschokt waren (vol ongeloof en onbegrip) dat we alles hebben geblokt, dan zal ons afweermechanisme er continu voor blijven zorgen dat we ver weg blijven van situaties die ons weer hetzelfde gevoel zouden kunnen geven.
Vooral situaties waarin we het niet hebben zien aankomen, kunnen de meest diepe sporen achterlaten. Of waarbij ons niets is uitgelegd over het waarom. We zullen het nog vele jaren niet snappen en dit stuk zal als een ongezien en onverwerkt stuk om ons heen blijven hangen. Net zo lang totdat we het gaan aankijken. We er in af gaan dalen. We het gaan verwerken.
Naast dat iemand ons fysiek kan verlaten, kan dit natuurlijk ook energetisch, gevoelsmatig of emotioneel. Wanneer je ooit iemand volledig vertrouwde, en diegene was er ineens niet meer voor jou, dan zal je je vol onbegrip en verraden voelen. Iemand liet jou alleen achter en je voelde je verlaten, ook al was diegene nog wel in je leven. Of wellicht reageerden jouw ouders niet op wat je van hen nodig had waardoor je je alleen voelde. Alleen en verlaten. Als iemand er -ineens- emotioneel niet meer voor jou is, of wanneer de verbinding om wat voor reden dan ook ineens verbroken is, dan voelen we ons in de steek gelaten en verlaten. En dit hebben we mogelijk niet willen voelen, waarop we het hebben weggestopt. Onbewust bang om dit ooit weer te voelen. Op je hoede om iemand maar niet te snel te vertrouwen, of om iemand maar niet te dichtbij te laten komen. Of misschien probeer je het op een andere manier. Door bijvoorbeeld iemand op een manipulatieve manier aan je te binden.
Het is allemaal begrijpelijk en de sleutel is dan ook begrip hebben voor jezelf. Laat het gevoel toe en omarm het. Wees alleen en verlaten. Voel het maar. Het hoort bij het leven. Het leven dat is bedoeld om alles te zijn wat je voelt. Bevrijdt jezelf van je weerstand en durf weer onbevangen te zijn.