Fixing your shadow

 Fixing your shadow

Hoe lastig is het bij momenten als je geconfronteerd wordt met je eigen schaduwzijde. De stukjes van onszelf waar we net even niet zo trots op zijn. Onze pijnlijke aspecten die soms zo ondermijnend kunnen zijn. We kunnen negatief zijn naar onszelf of naar de buitenwereld, vaak is dat een wisselwerking.

Het is zo moeilijk om werkelijk in de spiegel te kijken. Werkelijk te willen zien wat er te zien valt. De demonen die achter ons staan en ons de verkeerde kant op sturen. Wat zeggen ze ons te doen? Welke keuze maken we vanuit onze schaduwkanten? En hoe krijgen wij daar grip op?

Lieve ziel, je bent al op weg. Je bent er al naar toe aan het bewegen. Doordat wij zelf bij tijd last ondervinden van onze gedragingen en beslissingen, zijn we al aan het spiegelen. De wens tot bewustwording is al ingezet, de weg is ingeslagen. En lieve ziel, dit is een onomkeerbaar proces. Zodra een kuikentje zichzelf klaar maakt om door de schaal heem te breken, als een baby is ingedaald, als een jonge scheut de weg uit de aarde is gaan zoeken, zal dit niet meer stoppen. Het gaat vanzelf. Hoeven we dan niets meer te doen? Nou, dat nou ook weer niet.

Blijf jezelf aankijken. Hoe moeilijk het soms ook is. Want het zijn niet alleen onze schaduwkanten die we aan gaan kijken. Ook die van onze ouders en voorouders. Door jezelf goed te bestuderen, zowel het licht alsmede de schaduw, zul je de bloedlijn van je ouders hiermee zuiveren. Dit doen wij conform het karma van onszelf en onze ouders. Vaak hebben onze ouders niet de tijd, de ruimte of het bewustzijn gehad dit te doen, aan ons nu de taak om dat wel te doen.

Waarom zou ik de rommel opruimen van mijn vader of moeder? Dat mogen ze zelf gaan doen! Dat was mijn eerste reactie toen ik hiermee begonnen ben. Maar dit is exact waar we tegenaan lopen. Ons ego en onze geest wat zich verzet, niet aan wil gaan wat er werkelijk te doen is. De verantwoordelijkheid niet wil oppakken en vast wil blijven houden aan de schaduw, hoe destructief het soms ook kan zijn.

Doordat de bloedlijn gezuiverd woro, hoeven mijn kinderen dat niet meer mee te dragen. We kennen allemaal wel de momenten dat we de stem van onze ouders in ons achterhoofd horen echoën en wij onszelf dezelfde dingen horen zeggen en zien doen. Wij hebben hun patronen en daarmee hun lijden over genomen. Dat gaat onbewust en dat gaat al generaties op generaties op dezelfde manier. Zij weer van hun, die weer van hun enzovoort. Er was geen ruimte voor voelen, geen tijd voor zielenwerk. Die tijd is nu, dus het is nu aan ons.

Erken wat je hebt ontvangen van je ouders, positief of negatief. Erken wat ze je hebben onthouden, geef toe wat je hebt gemist en wat je graag had willen ontvangen. Geeft dit vervolgens aan jezelf, je bent nu de enige die het jezelf nog kan geven. Er is niets meer te ontvangen van een ander, je bent inmiddels volwassen. Als mens, maar ook als spiritueel wezen. Je kunt niets meer halen bij de ander. Dus geen erkenning, geen geborgenheid, geen bevestiging dat je Oke bent. Dit kun je alleen nog aan jezelf geven, lieve ziel. Daarmee volgt de laatste en ongelooflijk belangrijke stap. Vergeef degene die voor je zijn geweest. Dat doe je niet voor hun maar ook voor jezelf, zodat jij verder kunt. Soms is het gedrag van je ouders of broer en zus niet goed te praten, en het gaat niet om het oke vinden van wat er is gebeurd of gedaan. Het gaat erom dat je nu verder mag, jij mag verder op jouw pad. Dat is jouw geboorterecht.

Daarvoor zul je jezelf in je heelheid mogen aanschouwen. Kijk wie je bent geworden, door alle prachtige momenten of diepe littekens die het leven je soms geeft. Alles wat is geweest heeft je gemaakt tot wie jij nu bent. Wees trots op wie je bent geworden, wees trots op waar je nu staat en erken je strijd die je hebt geleverd. Je doet het fantastisch, lieve ziel!

Kijk jezelf aan, wees stil, laat alles er maar zijn. Dan zul je zien. Werkelijk zien. Laat onze geest en ons ego maar even zwijgen. Ze hebben ons door moeilijke tijden heen geholpen, maar ze mogen even naar de achtergrond.

In de stilte van je geest ligt het antwoord van je ziel.

En die demonen? Veelal zijn het onze eigen bedenksels, onze eigen constructies die we soms hebben gemaakt en soms hebben over genomen. Het universum is gebonden aan de wetten van de vrije wil. Als jij niet langer wil dat jouw negatieve energieën de beslissing zal maken, zal dit veranderen. Niet met een knip in je vingers, wij hebben soms levens lang deze demonen voeding gegeven. Daar mag tijd overheen, maar geef het die tijd. Gun jezelf de weg en geniet ondertussen een beetje van je reis.

Breek die schaal, daal in, zoek de weg uit de grond. Hoe meer je wortels groeien hoe hoger je boom kan reiken.

Lieve ziel, je doet het fantastisch!