Die hond was vele jaren zijn enige vriend

 Die hond was vele jaren zijn enige vriend.

Ze hadden geen huis, geen comfort en geen extra's - maar ze hadden elkaar.
Door regen, hete zon en lange stoffige wegen liepen ze altijd zij aan zij.
Ze deelden droog brood, water en koude nachten onder karton.

Vandaag voelt de stilte zwaarder dan ooit.
Zijn hond loopt niet meer met hem mee.
Geen kwispelende staart.
Geen zachte likjes in de avond.
Maar hij kon hem niet achterlaten.
Hij was zo vaak door de wereld achtergelaten,
maar dat zou hij zijn beste vriend nooit aandoen.
Met eigen handen maakte hij een kleine houten stretcher.
En met een gebroken hart droeg hij hem.
Hij had geen geld, geen auto, geen hulp -
maar toch bracht hij hem naar zijn laatste rustplaats.
Stap voor stap, diep pijn, maar met liefde en trots.
Want echte liefde loopt niet weg.
Niet iedereen zal het plaatje begrijpen.
Sommigen zullen gewoon een man en een hond zien.
Maar mensen die echt liefhebben
zal een verhaal van loyaliteit zien dat zelfs de dood niet kon eindigen....