Er komt een moment

 Er komt een moment dat de mensen met wie je je ooit zo verbonden voelde, vreemden beginnen te worden.

Niet omdat iemand iets verkeerds heeft gedaan, maar omdat je groei je in verschillende richtingen heeft gebracht. Je begint te verlangen naar diepere gesprekken, eerlijke energie en wederzijdse inzet en wanneer dat niet gebeurt, begint de stilte tussen jullie alles te zeggen wat woorden niet meer kunnen.
Je merkt dat je delen van wie je bent geworden achterhoudt, alleen maar om te passen bij de versie die zij zich herinneren, en dan besef je dat je mensen die weigeren met je mee te groeien, kunt ontgroeien.
Het is een stille vorm van loslaten van mensen waar je nog steeds om geeft, maar waar je je niet meer mee verbonden voelt. Toch is het ook een van de meest bevrijdende uitingen van liefde, voor hen én voor jezelf.
Groei vereist ruimte, eerlijkheid en de moed om afstand te nemen van wat niet meer levend aanvoelt.
Hoewel de stilte in het begin misschien pijnlijk is, verandert het na verloop van tijd in vrede – een herinnering dat sommige afscheidsmomenten geen eindes zijn, maar begin momenten vermomd als afstand.

- Balt