Regenboog Boodschap
Als je me zou vragen hoe het met me gaat, zou ik zeggen 'GOED'. Nu is dat een rekbaar begrip. Natuurlijk ken ik zo mijn pieken en dalen. Alleen de grijze emotionele materie van voorheen krijgt steeds meer kleur. Ik heb veel oude ballast aangekeken. Geleerd wat ik niet langer hoef mee te dragen. Tegenwoordig draag ik de rugzak van anderen niet meer. Het geeft letterlijk Lucht en Ruimte. Het begrip LOSLATEN vind ik soms zo onpakbaar. Als beelddenker associeer ik het met een fysieke handeling. Ik probeer het nu meer te zien als een Innerlijke Beweging. Iets wat vanzelf gaat als ik de controle op de uitkomst niet krampachtig vasthoud.Zoals bekend houd ik van het vertalen van mijn Binnenwereld. In mijn beleving verschijnt het beeld van de mist boven de landerijen in de vroege ochtend. Je weet dat het landschap er is. Al zie je het op dat moment niet. Dat ervaar ik ook in mijn Innerlijke Landschap. Soms belemmert de sluier van mist mijn zicht. Nu heb ik het vertrouwen, dat het Licht altijd terugkomt. Langzaam trekt de nevel weer op. Wordt weer zichtbaar wat diep van binnen al aanwezig was. Zoals de zon de aarde verwarmt, zo verlicht Inzicht steeds weer mijn Binnenwereld. Ik sta voor wat spannende uitdagingen. Ik doorleef ze stap voor stap in mijn eigen tempo.
Ik merk dat ik anders beweeg door het Leven. Door te vertragen voel ik beter wat ik nodig heb. Ik leef niet meer in 'de 5e versnelling'. Soms protesteert mijn Systeem door deze ontwenning. Ik ben er van overtuigd, dat ik mijn zenuwstelsel kan herprogrammeren. Ik ben een onderzoeker. Ik kies voor wachttijd als het nodig is. Stel mezelf zonodig gerust. Mijn zelfkritiek is zachter geworden. Mijn stappen meer bewust. Ik mag verlangens en wensen hebben. Die ruimte geef ik mezelf. Steeds vaker kijk ik naar wat IS, niet naar wat ontbreekt. Dat eenvoudige besef opent mijn ogen voor dankbaarheid. Op de Ontdekkingsreis die ik afleg.
Waar ben jij dankbaar voor?

Reacties
Een reactie posten