ZICH AANPASSEN AAN EEN LEVEN ZONDER DE GELIEFDE

 ZICH AANPASSEN AAN EEN LEVEN ZONDER DE GELIEFDE

In deze fase probeer je je leven her in te richten na het verlies, de draad weer op te pakken, hoe moeilijk dat ook is. Het verlies van een belangrijke andere gooit ook vaak het sociale leven van de nabestaanden overhoop. Het is verder leven met het gemis. Wat je altijd deed, moet je nu zonder die ander doen. Het beeld wat je had van je toekomst moet je nu bijstellen.

Dit vraagt aanpassing en soms ook nieuwe vaardigheden. De omgeving reageert hier ook op: het leven is anders voor een paar dan voor een alleenstaande. Een baasje waarvan zijn huisdier overleed moet nu verder zonder. Een ouder is na de dood van een enig kind voor de maatschappij maar ook de omgeving geen vader of moeder meer. Wanneer een ouder sterft kan het zijn dat de kinderen meer huishoudelijke taken moeten opnemen. Wanneer een kind sterft moet het gezin zich reorganiseren zonder dit kind. Het gaat hier dus niet alleen om veranderingen in het dagelijks leven maar ook om veranderingen in de manier waarop de omgeving naar de nabestaande en de nabestaande naar zichzelf kijkt. Maar dit wil niet zeggen als huisdier sterft dat je je geen "baasje" meer mag of kan voelen, als je ouder sterft dat je je geen kind meer mag voelen. Het is vaak de omgeving die dit zo bekijkt en die ervoor zorgt dat jij je status van kind, ouder, baasje kwijt raakt maar je blijft altijd....van