Maar het is toch maar een hond

 “Maar het is toch maar een hond…”

Af en toe zeggen mensen tegen me:
“Doe toch niet zo moeilijk, het is maar een hond.”
Of: “Zoveel geld voor maar een hond.”
Ze begrijpen niet hoeveel kilometers er zijn afgelegd,
hoeveel tijd er samen is doorgebracht,
of hoeveel liefde er zit in “maar een hond”.
En toch…
Sommige van mijn mooiste momenten in het leven
heb ik beleefd met “maar een hond.”
Urenlang was mijn enige gezelschap
“maar een hond”
en geen enkel moment voelde ik mij alleen.
Sommige van mijn diepste verdrietige momenten
werden veroorzaakt door “maar een hond.”
Maar juist in die donkere dagen
was het de zachte aanwezigheid van “maar een hond”
die me troost gaf
en me de kracht gaf om de dag door te komen.
Als jij ook gelooft dat het “maar een hond” is,
dan begrijp je misschien ook uitdrukkingen zoals
“maar een vriend”,
“maar een zonsopgang”,
of “maar een belofte”.
Voor mij brengt “maar een hond”
de pure essentie van vriendschap, vertrouwen
en onvoorwaardelijke vreugde in mijn leven.
Door “maar een hond”
leer ik mededogen, geduld
en word ik een beter mens.
Door “maar een hond”
sta ik vroeger op,
maak ik lange wandelingen
en kijk ik hoopvol naar de toekomst.
Voor mij — en voor mensen zoals ik —
is het niet “maar een hond.”
Het is een stukje van al onze dromen voor de toekomst,
de warme herinneringen van het verleden
en de pure liefde van dit moment.
“Maar een hond”
haalt het mooiste in mij naar boven
en laat even alle zorgen van de dag verdwijnen.
Ik hoop dat mensen ooit zullen begrijpen
dat het niet “maar een hond” is.
Het is juist datgene
wat mij menselijkheid geeft
en voorkomt dat ik “maar een mens” ben.
Dus als je de volgende keer iemand hoort zeggen
“het is maar een hond”,
glimlach dan zachtjes…
want zij
begrijpen het gewoon nog niet.