Ik ben nog steeds aan het rouwen

 Ik ben nog steeds aan het rouwen

Niet op de manier die ik eerder heb gevoeld.
Niet op een manier die ik kan beschrijven.
Ik worstel nog steeds. Mijn emoties zijn zwaar
en ik voel me erg alleen in mijn verdriet.
Ik heb het gevoel dat, nu de tijd verstrijkt, iedereen denkt
dat het beter met me gaat ... dat ik oké ben...
dat ik geheeld ben... hersteld... dat het opgelost is...
Maar dat is niet zo.
Het gat wordt dieper, het wordt zwaarder
en de dagen worden donkerder.
Wanneer ik je vertel dat ik het moeilijk heb,
is dat niet omdat ik iets nodig heb....
Het is omdat ik niet weet hoe ik deze nieuwe,
diepe emoties van rouw moet verwerken. Een luisterend oor of een knuffel dat misschien?
Vergeet alsjeblieft niet
dat ik nog steeds aan het rouwen ben.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster