Rouw is zelden zoals je dacht dat het zou zijn

 Rouw is zelden zoals je dacht dat het zou zijn.

De tijd lijkt te stollen. Niets voelt nog vanzelfsprekend. Je hoofd blijft teruggaan naar wat er gebeurde, verlangend naar een andere afloop. Terwijl de wereld rondom je gewoon verder draait, kan die hard en ongenadig aanvoelen.
Soms kun je niet eten ...of je eet juist alles. Soms kun je niet slapen... of je wilt alleen maar slapen.
Voorwerpen om je heen worden meer dan dingen: het worden herinneringen, sporen van een leven dat was en van wat had kunnen zijn. Er is geen hoekje in je hart dat dit verlies niet raakt.
Je hoort vaak goedbedoelde zinnen:
“Ze zouden niet willen dat je verdrietig bent.”
“Alles gebeurt met een reden.”
“Wees blij dat je hen hebt gekend.”
“Je bent sterk, je komt hier wel door.”
Maar zulke woorden kunnen je juist eenzamer doen voelen. Rouw is geen kleine wonde en geen gebrek aan veerkracht. Je hoeft dit verlies niet te “gebruiken” om iets moois te maken, sterker te worden of iets te bewijzen.
Bij Sterrenpootjes geloven we dit: jouw verdriet mag precies zo groot zijn als het is.
Je bent niet gek, er is iets ingrijpends gebeurd en jouw hart reageert menselijk en oprecht.
Je mag hier zijn met alles wat je draagt.