Ik vreesde dit moment

 Ik vreesde dit moment

dat jou liefhebben
zou wissen wie er eerst was.
Maar harten kennen geen gummen.
Toen jij mijn leven binnenstapte
waren je pootjes vreemd,
je adem had een ander ritme,
je liefde nog ongeschreven.
En toch herkende mijn hart je meteen.
Je kwam niet in de plaats van wie ik verloor....
je nam het mee.
Als een oude melodie
die zachtjes in een nieuw lied doorzingt.
Soms glimlach ik
en voel ik tegelijk die weemoed.
Blijdschap en gemis
lopen hier hand in hand.
En dan begrijp ik:
liefde slijt niet...
Ze wordt dieper....
Jij bewandelt het pad met "nieuwe pootjes",
maar het werd al eerder bemind.
En ergens achter de regenboog
zie ik een staartje zwaaien,
alsof alles precies goed is.
"Nieuwe pootjes".
Hetzelfde hart. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster