Onlangs
Onlangs werd me tijdens een gesprek tussen moeder en dochter wederom helder hoezeer wij ouders onze eigen onvervulde behoeften en de verdrongen pijn daarvan, projecteren op onze kinderen. De moeder vertelde haar dochter het verhaal van de relatie met haar eigen moeder. Terwijl ze zichzelf hoort, opent haar gezicht in een soort verbazing. Opeens realiseert ze zich dat hetgeen ze deelt over haar eigen gemis daarin, ongeveer hetzelfde gemis is van wat haar eigen dochter vertelt. De intergenerationele overdracht is voelbaar. Deze twee mensen vinden elkaar terwijl de woorden, het verdriet én de daaraan gekoppelde pijn zichtbaar is en haar gezicht kan laten zien. Zij hebben nu samen de mogelijkheid om met dit nieuwe besef, elkaar liefdevol vast te houden.
Het is niet de pijn zelf die ervoor zorgt dat we in relaties vastlopen, het is het verdringen ervan wat ons vasthoudt.
Reacties
Een reactie posten