Een veer die op je pad valt

 Een veer die op je pad valt,

Een roodborstje dat in het zicht blijft,
Kleine fluisteringen uit een ongeziene wereld,
Een zacht teken dat alles goed is.

Om een liefde te tonen die geen grenzen kent,
Een band die zich uitstrekt in de loop der tijd
Door de deur van de dood, blijft een licht over,
Een einde aan lijden, een terugkeer naar het begin.

Er is geen hartscheiding
Want liefde overstijgt het aardse vlak,
En hoewel ze uit het fysieke zicht verdwenen zijn,
Hun liefde zal altijd blijven

Terwijl we verder gaan op onze weg,
Zullen onze paden op een dag opnieuw met elkaar verweven zijn.
En we zullen elkaar ontmoeten en niet meer scheiden.