Het einde van een narcist

 Het einde van een narcist

Wanneer de empath stopt met vechten
Het is geen dramatische scène.
Geen laatste schreeuw. Geen wraak.
Vaak is het iets veel stillers:
De empath stopt met uitleggen, overtuigen of proberen te herstellen wat hem zelf vernietigt.
Hij probeert niet langer koste wat kost begrepen te worden.
Hij reageert niet meer op provocaties.
Hij stopt met het voeden van een dynamiek die hem uitput.
En precies dan begint de controle aan kracht te verliezen.
Niet omdat de ander plotseling verandert… maar omdat de energie verdwijnt die deze cyclus voedde.
De stilte van de empath is geen zwakte.
Het is vaak het moment waarop hij eindelijk kiest voor zijn eigen rust in plaats van de voortdurende strijd.
Ware bevrijding is niet altijd luid.
Soms lijkt het gewoon op de teruggevonden rust na te lang emotioneel te hebben overleefd.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster