Soms kun je niets doen

 Soms kun je niets doen.

Alleen er zijn.
Aanwezig blijven,
terwijl je (volwassen) kind iets doorleeft
wat jij het liefst voor altijd had willen wegnemen.

Dat is de pijn van een liefdevolle ouder:
je ziet het, je voelt het,
maar je kunt het niet oplossen.

En toch… is jouw aanwezigheid
een stille kracht
waar ze altijd op terug kunnen vallen. Onthoud dat. Je bent altijd van toegevoegde waarde.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster