Je hebt dit niet “aangeleerd” omdat er iets mis is met jou

 Je hebt dit niet “aangeleerd” omdat er iets mis is met jou.

Je hebt dit geleerd omdat het ooit nodig was.

Als kind ben je afhankelijk van verbinding.

Van goedkeuring.

Van rust in huis.

En als je voelt dat die rust wankel is…

dat er spanning hangt…

of dat liefde niet vanzelfsprekend is…

dan ga je zoeken naar manieren om dat veilig te houden.

Braaf zijn.

Aanvoelen.

Je aanpassen.

Niet te moeilijk doen.

Niet omdat je dat wilde.

Maar omdat je lichaam begreep:

zo blijft het veilig.

En dat patroon zit niet alleen in je hoofd.

Het zit in je zenuwstelsel.

Daarom voelt ‘nee’ zeggen vandaag niet gewoon als een keuze…

maar als iets dat spanning oproept.

Alsof je iets fout doet.

Alsof je iemand kwetst.

Terwijl je eigenlijk alleen maar dichter bij jezelf probeert te blijven.

Je hoeft jezelf hier niet in te forceren.

Je mag beginnen met het herkennen.

Met voelen wat er gebeurt in je lichaam

op het moment dat je een grens wil aangeven.

En van daaruit…

stap voor stap…

mag er iets verschuiven.

Zonder druk.

Zonder oordeel.

Je bent niet te moeilijk.

Je hebt geleerd om jezelf te vergeten.

En dat mag je nu zachtjes terugdraaien.