Je hebt dit niet gedaan omdat je “te lief” bent

 Je hebt dit niet gedaan omdat je “te lief” bent.

Je hebt dit gedaan omdat je als kind voelde

dat er weinig ruimte was voor jouw emoties.

Misschien was je moeder vaak overweldigd.

Of verdrietig.

Of gespannen.

En zonder dat iemand het uitsprak…

voelde jij dat haar gevoelens belangrijker waren.

Dat zij eerst kwam.

Dus je leerde:

stil zijn

aanpassen

niet te veel vragen

niet nog extra “last” zijn

Niet omdat je jezelf wilde wegcijferen.

Maar omdat je lichaam begreep:

zo blijft het veilig… zo blijft de verbinding.

En dat patroon zit vandaag nog steeds in je zenuwstelsel.

Daarom voelt het zo vanzelfsprekend

om rekening te houden met anderen.

En zo moeilijk

om ruimte in te nemen voor jezelf.

Niet omdat je het niet kan.

Maar omdat je systeem het nog niet als veilig ervaart.

Je hoeft dat niet ineens te veranderen.

Je mag beginnen met het opmerken.

Met voelen wat er gebeurt in je lichaam

wanneer jij jezelf op de eerste plaats wil zetten.

Misschien spanning.

Misschien schuld.

Misschien twijfel.

Dat zijn geen signalen dat je iets fout doet.

Dat zijn oude signalen van een systeem

dat je ooit heeft beschermd.

En stap voor stap…

mag je jezelf iets anders laten ervaren.

Dat jouw gevoelens er ook mogen zijn.

Dat jouw plek niet ten koste gaat van een ander.

Dat jij niet te veel bent.

Maar dat je er eindelijk ook bij mag horen.