Perfectionisme gaat zelden over perfect willen zijn

 Perfectionisme gaat zelden over perfect willen zijn.

Het gaat vaak over proberen te voldoen.

Aan verwachtingen.

Aan normen.

Aan wat anderen van je denken dat juist is.

Veel mensen die worstelen met perfectionisme, hebben als kind geleerd dat liefde of erkenning verbonden was aan prestaties.

Wanneer je het goed deed, werd je gezien.

Wanneer je sterk was, kreeg je waardering.

Wanneer je voldeed aan verwachtingen, voelde je je veilig.

En zo leer je al vroeg iets over jezelf;

Dat je je moet aanpassen.

Dat je je best moet doen om goed genoeg te zijn.

Dat je beter geen fouten maakt.

Langzaam wordt het een manier van leven.

Je houdt rekening met wat anderen verwachten.

Je probeert niemand teleur te stellen.

Je legt de lat steeds hoger voor jezelf.

Maar ondertussen raak je verder verwijderd van een belangrijke vraag:

Wat wil ík eigenlijk? En wie ben ik nog?

Niet wat hoort.

Niet wat verwacht wordt.

Niet wat anderen goedkeuren.

Maar wat klopt voor jou.

Perfectionisme houdt je vaak gevangen in het leven van verwachtingen.

Heling begint wanneer je opnieuw leert luisteren naar jezelf.

Wanneer je ontdekt dat jouw waarde niet afhangt van prestaties.

Dat je niet perfect hoeft te zijn om gezien te worden.

En dat je leven niet bedoeld is om te voldoen aan verwachtingen,

maar om te groeien in wie jij werkelijk bent.