Zo maar even

 Zo maar even

een stukje wereld draag ik op mijn handen
voorzichtig en behoedzaam
om het niet door de vingers heen te laten verzanden

een kring van mensen rondom mij heen
beschermend en liefdevol
toen een klein werelddeeltje gewoon verdween

een wolkje van dankbaarheid geboren uit veel licht
dat omhelst en vooruit duwt
brengt een glimlach op het bevroren gezicht

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster