Regenboog Boodschap

 Soms kun je enorm verdrinken in details. Waar je in de ene situatie open minded bent, kun je in het andere jezelf genadeloos in de weg zitten. Veroordeling wisselt zich af met acceptatie, alsof je voor een ander moeiteloos ruimte maakt, maar die jezelf nog niet altijd gunt. En daar zit de crux: het vinden van evenwicht tussen licht en donker binnenin.

Waar in jou liggen het donker en het licht nog uit elkaar? Op welke plekken of thema’s lukt het ontmoeten van deze twee niet goed? Misschien is het donkere deel in dit stuk nog te groot om zomaar het licht in toe te laten. Weet dat je dit niet in één keer hoeft te doen, mooi mens. Laat het licht in een rustig tempo toe, zodat het op een voor jou behapbaar deel donkerte kan schijnen. Kijk eens wat dat doet van binnen. Voel de verschuiving. Voel de helderheid die het geeft. En ja, het zal altijd beginnen met ongemak. Met een oncomfortabel gevoel. Het licht raakt van alles aan, wat zolang enorm beschermd is geweest. Een stuk schaduw wat je het liefste zo zou willen houden zoals het nu is. Weg van het licht, weg van je bewuste, zodat je er niet mee hoeft te dealen.
Waar in jouw systeem ben jij gaan geloven dat je dit niet aankunt? Waar zit de diep geprikte angel die nog steeds voor een zeurende wonde zorgt? Wat heb je jezelf ook aangeleerd om die zeurende pijn bij aanraking uit te schakelen. Te negeren en te bagatelliseren.

Maar nu, lieve schat, wordt het tijd om wat gestagneerd is, bewegingsruimte te geven. Laat het als een lawine los. Laat het rollen en bulderen. Je zult merken dat als je een klein gedeelte aanraakt, er een hele wand aan oude shit meegesleurd zal worden. Alles wat bedoeld is om los te komen, mag meegenomen worden.
Misschien overspoelt het je in eerste instantie. Misschien voelt het direct bevrijdend. Beide zijn okay.

Het is tijd dat het licht voorzichtig uitgenodigd wordt om op de donkere plekken in je Zijn te komen schijnen. Laat het toe. Laat het licht verheldering geven, zodat bevrijding niet langer iets is waar je naar verlangt, maar iets wat je jezelf toestaat.

Want juist daar, waar je het liefst wegkijkt, wacht de versie van jezelf die nooit kapot is geweest, alleen bedolven. En wanneer je haar weer ziet, zul je beseffen dat je nooit op zoek was naar een ander leven, maar naar jezelf.