Regenboog Boodschap

 Waar het accelereren eerst zo lekker ging, heb je nu het gevoel weer afgeremd te worden. De vertraging die op dit moment zo voelbaar is, zorgt voor emotionele stagnatie. Oude gevoelens en emoties steken de kop op, waardoor je het gevoel hebt te wankelen. Onzekerheid kan ervoor zorgen dat je noodzakelijke stappen uitstelt en terugvalt in oude, vertrouwde patronen. Op zulke momenten neemt je reptielenbrein soms de regie over: het kiest voor veiligheid en het bekende, ook als dat je niet langer dient. En toch, lief mens, is dat iets wat zich vooral in je hoofd afspeelt. Achter die angst ligt nog altijd de beweging vooruit.

Ja, het is spannend om nieuwe wegen te bewandelen. Ja, de angst kan vluchtgedrag creëren. Het reptielenbrein wil het liefst in hetzelfde rondje blijven lopen, ook al heb je alle steentjes, kuilen en hobbels al 100.000 keer gevoeld. Deze loop is vertrouwd, veilig en bekend. Het weet wat het kan verwachten.
Maar buiten die loop ligt een oneindig veld van mogelijkheden. Een krachtveld met een veilige en liefdevolle bodem die je draagt, zodat je vanuit vertrouwen kunt groeien en bewegen. Waar wil jij op leunen? Op het ingesleten grindpad waar je ieder steentje kent en de verveling toeslaat, of laat jij je achterover vallen in het krachtveld en je dragen naar de groei die al op je wacht? Wanneer je voor het laatste kiest, weet dan dat er een immense kracht is die je steunt en draagt. Misschien heb je het gevoel het alleen te moeten doen, maar niets is minder waar. Voel de steun, voel de bodem onder je voeten.

The power is here now. Your power. Stap erin, laat het je opvullen en begin rustig aan te bewegen vanuit die kracht. Zo zul je steeds meer vertrouwen opbouwen. En op het moment dat je het gevoel hebt weer wat te gaan wankelen, doe je een stapje terug. Of twee. Dát is groei, mooi mens. Durven te bewegen en tegelijkertijd aanvoelen wanneer je mag leunen en vertragen.

Te snel bewegen zorgt voor overmoed, te langzaam voor twijfel. De kunst zit niet in harder of zachter gaan, maar in bewegen op het ritme dat bij jou past.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster