Regenboog Boodschap

 Je bent moe, lief mens. Moe van het dragen van al die pijn, ellende en angst om je heen. Jouw magisch mooie hart voelt mee, maar wat begint als medeleven, eindigt vaak in medelijden. En zo trek je de last van anderen naar binnen, je eigen systeem in. Door steeds weer mee te dragen met alles wat jouw gevoelige wezen oppikt, raak je verstrikt in energieën die niet van jou zijn, maar die je ongemerkt eigen maakt. De ruis van de buitenwereld overstemt langzaam de rust in jouw binnenwereld, tot jouw innerlijke stem nauwelijks nog hoorbaar is. In plaats daarvan klinkt alleen het geschreeuw van buitenaf. Wat je eerst nog kon scheiden, vloeit in elkaar over, en zo wordt de buitenwereld steeds meer jouw binnenwereld.

En nu, op dit moment, voel je je verward. Concentreren lukt niet goed, chaos lijkt de regie te hebben. Maar weet, mooi mens: dit ben jij niet. Datgene wat jouw systeem zo op z’n kop zet, is ruis van buitenaf. Het is ballast die niet van jou is. Zoek daarom de stilte op in jezelf, de leegte waar alles weer helder wordt, en omarm die helemaal. Stel je voor dat je een klein kind terugvindt op een druk en luidruchtig strand. Je richt je niet meer op de drukte eromheen, maar op dat kind. Op het moment dat je je daarop concentreert, verdwijnt de rest naar de achtergrond.

Adem diep in en uit. Duik naar binnen, naar jouw eigen innerlijke landschap in, en vind daar een rustig plekje. Voel hoe je weer stevig gaat aarden. Verbind je met de zachtheid en de rust die daar altijd aanwezig is, want dát is wie jij werkelijk bent. Niet de hardheid, niet de chaos, maar de stille kracht van jouw eigen kern. Laat de buitenwereld gerust doordraaien, letterlijk en figuurlijk, en herinner jezelf dan: “Not my circus, not my monkeys” oftewel: “Ik hoef dit niet op te lossen, dit hoort niet bij mij.”