Regenboog Boodschap

 Lief mens, je mag jezelf nu echt even op de eerste plaats zetten. Stop met het dragen van al die bagage die niet van jou is. Geef de ander de tijd en ruimte om door zijn eigen processen heen te gaan. Dit mechanisme in jou is hardnekkig, het voelt zó vertrouwd om altijd maar te zorgen, te dragen, te doen. Maar wat gebeurt er als je dat even niet meer doet? Wat als er ineens tijd en stilte ontstaan… en je jezelf onder ogen mag komen?

Ja, dat kan best benauwend voelen. De gewoonte zit diep, zo diep dat je bijna niet meer weet hoe je moet bewegen zonder die last. En toch, juist nú is het tijd om los te laten. Want weet, op het moment dat jij ruimte maakt, ontstaat er ruimte voor al het moois dat op jou ligt te wachten. Denk er maar eens aan: altijd bezig zijn met de ander helpen, of je aandacht richten op je eigen dromen en verlangens. Op een toekomst die jij helemaal mag vormgeven, precies zoals ze voor jou bedoeld is.
Het begint bij zachtheid. Bij licht en lucht brengen in je oude mechanismen en patronen. Leg ze eens liefdevol bloot. Kijk ernaar zonder oordeel en omarm ze met dankbaarheid, want boy oh boy, ze hebben je ver gebracht. Maar wees ook eerlijk: zodra je merkt dat ze je niet meer dienen, is het tijd om ze los te laten.

En loslaten begint met toelaten. Laat dit mechanisme er gewoon zijn. Geef het ruimte. Observeer het, adem ermee, glimlach ernaar. Want wanneer je er met zachtheid en ontspanning naar kunt kijken, krijgt het lucht — en precies dat is wat het nodig heeft. Niet langer zwaarte, maar ruimte. Niet langer controle, maar vertrouwen.

Je hart weet de weg. Laat het je leiden.