Wie van jullie dacht ook de enige te zijn

 Wie van jullie dacht ook de enige te zijn...

Jarenlang droegen veel ouders van volwassen kinderen met wie het contact verbroken is, deze pijn in stilte met zich mee, in de veronderstelling dat zij de enigen waren.

Schaamte, angst voor het oordeel van anderen en de hoop dat de breuk hersteld zou worden, zorgden ervoor dat talloze gezinnen zwegen. Maar door dat zwijgen werd de eenzaamheid alleen maar zwaarder.

Tegenwoordig vinden steeds meer ouders in deze situatie elkaar; delen hun verhalen en beseffen dat ze niet alleen staan.

Je weet nooit wie dit verdriet in stilte met zich meedraagt. Het is tijd om erover te praten en van ons te laten horen! Wij hebben dit niet verdiend!

-Anna Strand