Ik rouw niet alleen om jou

 Ik rouw niet alleen om jou…

Ik rouw ook om de versie van mij
die bestond toen jij er nog was...
die zonder aarzeling kon lachen,
die zich vanzelf veilig voelde,
die deze stille zwaarte nog niet met zich meedroeg.
Toen voelde het leven zachter, minder hard...
Zelfs de moeilijke dagen
leken minder zwaar,
omdat ik wist
dat ik ze niet alleen hoefde te dragen.
Nu is alles anders.
Het lachen komt trager,
de stilte blijft langer hangen,
en de stukjes van mezelf
passen niet meer zoals vroeger.
Ik mis het eenvoudige geluk,
de rust van jouw aanwezigheid,
de manier waarop jij
de wereld net dat beetje lichter maakte.
Jou verliezen
heeft niet alleen jou weggenomen—
het heeft mij veranderd.
En elke dag leer ik een beetje
hoe ik verder kan
als deze nieuwe versie van mezelf,
met herinneringen in mijn hart
en het verlangen om weer heel te worden.
Want een stukje van mij
is met jou meegegaan…
en wat overblijft
zoekt nog zachtjes
de weg terug naar zichzelf.