Op een bepaalde leeftijd

 Op een bepaalde leeftijd kun je geen dwang meer tolereren. Je kunt niet tegen een te strakke bh, geen gedwongen diners, geen hoge hakken en geen geforceerde glimlachen meer.

Als je vijftig bent heb je niet de drang om een punt te bewijzen. Je bent wie je bent: de dingen die je hebt gedaan en de dingen die je nog gaat doen. Als anderen het leuk vinden is het nog beter zo niet maakt het niet uit.

Met vijftig maakt het niet uit of je kinderen hebt of niet. Je zal sowieso de moeder zijn: de moeder van je eigen moeder, je vader, een alleen gelaten tante, je hond of een straatkat die je geadopteerd hebt. En als dat er allemaal niet is, zul je je eigen moeder zijn. Omdat je in de loop der jaren leert zorgen voor een lichaam waarvan je eindelijk hebt leren houden - zelfs als het steeds onvolmaakter wordt in de ogen van anderen. Maakt niet uit of de helft van de garderobe niet meer past? Het belangrijkste is dat je rug niet te veel krimpt als je opstaat.

Met vijftig wil je vrijheid. De vrijheid om nee te zeggen, de vrijheid om de hele zondag in pyjama door te brengen, de vrijheid om je mooi te voelen - voor jezelf en niet voor anderen. Vrijheid om je eigen pad te gaan: Wie van je houdt, blijft op jouw tempo, anderen op hun eigen. Je bent vrij om hardop te zingen in de auto ook al kijken mensen bij de stoplichten naar je. Je zult weer dromen als in je twintigers en God vragen om meer tijd om die dromen weer waar te maken.

En nu, nadat je de helft van je leven op een hectische plek hebt geleefd, voel je de drang om langzaam de suiker en het zout van de komende dagen te proeven.

Irène Renée