Een deken van verdriet
Een deken van verdriet
Mijn armen zijn leeg, mijn ogen vol tranen,
ik moet me een weg door dit diepe dal banen.
Twaalf jaar en acht maanden week jij niet van mijn zij,
en nu is die prachtige tijd plots voorbij.
ik moet me een weg door dit diepe dal banen.
Twaalf jaar en acht maanden week jij niet van mijn zij,
en nu is die prachtige tijd plots voorbij.
Het verdriet om jouw verlies is bijna niet te dragen,
ik mis je aanwezigheid in al deze dagen.
Rust zacht, mijn kleine man, in mijn hart leef je voort,
totdat ik jouw getrippel in de hemel weer hoor.
ik mis je aanwezigheid in al deze dagen.
Rust zacht, mijn kleine man, in mijn hart leef je voort,
totdat ik jouw getrippel in de hemel weer hoor.

Reacties
Een reactie posten