Anastasia: The Mystery of Anna

De film begint in december 1916, tijdens een uitbundig bal in de aanloop naar de Russische Revolutie , en gaat verder met de Februarirevolutie van 1917 , de gedwongen ballingschap van de keizerlijke familie naar Siberië die zomer na de gedwongen abdicatie van tsaar Nicolaas II in maart, de Oktoberrevolutie van eind 1917 , de communistische machtsovername, het begin van de Russische Burgeroorlog , en vervolgens juli 1918, wanneer de Romanovs worden geëxecuteerd . De film draait dan om een ​​vrouw genaamd Anna Anderson , die gelooft dat ze grootvorstin Anastasia Nikolajevna van Rusland is, de jongste dochter van de tsaar. Anna vertelt haar verhaal voor het eerst in de jaren twintig, toen ze na een zelfmoordpoging in een psychiatrische inrichting in Berlijn verbleef . Haar verhaal over haar ontsnapping aan de bolsjewieken klonk zo levendig dat veel Russische ballingen haar geloofden. Langzaam wint ze meer vertrouwen, maar de andere Romanov-ballingen zijn zeer terughoudend en willen haar niet geloven.

Anna reist in 1928 naar de Amerikaanse takken van de familie in New York City, en Nicolaas' moeder, keizerin-weduwe Maria Feodorovna , sterft in haar geboorteland Denemarken. De in Amerika woonachtige Romanovs veroordelen haar uiteindelijk publiekelijk als bedriegster en negeren haar koud op de begrafenis van de keizerin-weduwe, waardoor ze in 1931 het land verlaat en terugkeert naar Duitsland. De film eindigt in 1938 met Anna die de overgebleven Romanovs aanklaagt en eist dat ze haar erkennen als Anastasia, maar nooit onthult of ze dat wel of niet is. De verteller in het epiloog stelt dat de rechtszaak in 1970 eindigde, zonder dat Anna haar identiteit als groothertogin kon bewijzen of ontkrachten, en dat ze uiteindelijk terugkeerde naar de Verenigde Staten en zich vestigde in Charlottesville , Virginia, waar ze in 1984 overleed.

Bron: WikiPedia
___________________


Review:

Ik had de film al een keer gezien en dat is echt wel meer dan 30 jaar geleden.
Ik kwam deze weer tegen op YouTube en ben deze weer gaan kijken.
Het verhaal van Anna Anderson is fascinerend, hoe wist ze zovelen te overtuigen dat zij Groothertogin Anastasia was? Hoe kwam het dat ze zoveel persoonlijke dingen te weten kwam? Dat zullen we wel nooit weten, wat we wel weten is dat de hele Keizerlijke familie werd vermoord in de revolutie, Tsaar Nicolaas II, Tsarina Alexandra, Tsarevich Alexei, Groothertogin Olga, Groothertogin Tatiana, Groothertogin Maria en Groothertogin Anastasia. De resten van Nicolaas II zijn vrouw en 3 van hun dochters werden in 1991 gevonden en in 1998 bijgezet in Sint-Petersburg, in 2007 werden de resten van Tsarevich Alexei en vermoedelijk Groothertogin Maria(het kan ook Anastasia zijn, maar alles wijst op Maria) gevonden. Hiermee kan het verhaal van Anna Anderson naar de prullenmand worden verwezen. De Bolsjewieken wouden de hele Keizerlijke Familie doden, en ze gingen hierin verder dan alleen het Keizerlijke Gezin, ook verwanten van het Keizerlijke paar werden omgebracht, de anderen bleven tot de val van de Sovjets op hun hoede.
Nu terug naar de film, Amy's vertolking van Anna is meesterlijk, ze speelt de rol overtuigend, het heeft iets weg van een Real life Fairytale en in zekere zin was het dat ook want de claim die Anna zette bracht haar in de hoogste kringen, het is weliswaar gruwelijk dat ze de dood van de Keizerlijke familie uitbuitte voor eigen doeleinden.
Omar Sharif en Claire Bloom spelen de Russische royals, tsaar Nicolaas en tsarina Alexandra, erg goed. Wat me vooral opviel, waren de veel te korte rollen van Rex Harrison en Olivia De Havilland. Al met al was het een behoorlijk stijlvolle productie met prima acteerwerk.
Een degelijk tv-drama. Maar meer ook niet. Het onderwerp was interessant en de speculaties waren niet onbelangrijk, maar de enige verdienste van deze film is de aanwezigheid van Olivia de Havilland als Maria Feodorovna. Na jaren en de heiligverklaring van de Romanovs is de film bijna aardig. Het verhaal over een vrouw die gelooft de dochter van de laatste tsaar te zijn, de kwetsbare Amy Irving en de verleider Jan Niklas spelen een rol in een langdradig geheel, en de korte verschijningen van Omar Sharif, de zeer jonge Christian Bale en Rex Harrison zijn wellicht relevant.
Het is jammer, want hoewel deze film vermakelijk is (op een Amerikaanse soap-achtige manier), zorgt het feit dat hij zo losjes gebaseerd is op het verhaal van Anastasia en het boek van Peter Kurth ervoor dat hij zijn potentieel niet waarmaakt.
De echte personages van de Romanovs, de opstand van de bolsjewieken, gevangenschap en executie, koninklijke samenzweringen en, in het algemeen, een accuraat portret van Anna Andersons leven, komen allemaal op de tweede plaats na de prachtige omgeving, de mooie kostuums, een aantrekkelijke cast (het acteerwerk is over het algemeen best goed) en een onfortuinlijke jaren 80-sfeer (te veel permanenten).
De film dwaalt af en belandt uiteindelijk in de wereld van fantasie en zoetsappige romantiek in Mills & Boon-stijl. Begrijp me niet verkeerd, het is een leuke film om te kijken, maar als hij intelligenter, nauwkeuriger en sinisterder en mysterieuzer was geweest, zou hij zoveel boeiender en vermakelijker zijn geweest.
De arme vrouw die in deze film wordt geportretteerd, zou overtuigend zijn, ware het niet dat DNA-bewijs aantoont dat ze niet Anastasia Romonov was. Of je gelooft dat ze was wie ze zei te zijn, of het lid van de Britse koninklijke familie dat DNA afstond en een gemeenschappelijke voorouder deelde met de Romonovs in Queen Victoria, was niet wie ze zei te zijn, wat onwaarschijnlijk is. Los daarvan geloofde de vrouw waarschijnlijk dat ze een Romonov was, ook al was ze dat overduidelijk niet. De film lijkt haar neer te zetten als een harteloze actrice die iedereen voor de gek hield als alternatief voor haar psychische problemen, zoals de nabestaanden beweren. Desondanks was deze film vermakelijk en lost hij het mysterie, dat ten tijde van de productie nog onopgelost was, niet op, maar laat het zien zoals het was. Ik ben blij dat het DNA-bewijs doorslaggevend is, anders zouden er op internet mensen zijn die zouden discussiëren over de vraag of ze wel was wie ze zei te zijn.
Uiteindelijk kreeg de Romonov toch een uitvaart.
De resten van de overige vijf gezinsleden werden al in 1991 geïdentificeerd. De botfragmenten van Alexei en Maria werden pas in 2007 ontdekt in een nabijgelegen bos
De officiële herbegrafenis van de laatste Russische tsaar Nicolaas II, zijn vrouw Alexandra en drie van hun dochters vond plaats op 17 juli 1998, precies tachtig jaar na hun moord in Jekaterinenburg. De plechtigheid werd gehouden in de Petrus-en-Pauluskathedraal te Sint-Petersburg.
Kerkelijk bezwaar: Hoewel de Russische overheid hen al vaker heeft willen bijzetten, weigert de Russisch-Orthodoxe Kerk tot op de dag van vandaag de authenticiteit van de botten volledig te erkennen.
Hierdoor liggen de resten van de zoon en zijn zus nog altijd opgeborgen in een staatsarchief of klooster in Moskou, gescheiden van hun ouders. Zo triest eigenlijk als je er overna denkt......

Na het zien van deze film blijf je toch wat in verwarring achter maar op internet is er ook informatie te vinden:

Op de website http://anyajo.tripod.com/ana_en.html staat het volgende:

In juli 1989 vindt professor Riabov de overblijfselen van de botten van de Romanovs onder een weg en in 1991 worden officiële zoekacties gestart. Een verrassing wacht de archeologen: er worden slechts negen lichamen gevonden, waarvan er twee ontbreken, namelijk die van Anastasia en Alexis.

Er werden skeletmonsters naar Engeland gestuurd voor DNA-analyse. Vijf van de monsters bleken van één familie te zijn; dankzij de DNA-analyse van afstammelingen van Nicolaas en Alix de Hesse werd vastgesteld dat het om de Romanovs ging. Maar het raadsel van Anna Anderson bleef bestaan. In 1993 was ze al negen jaar dood, en haar genetische code kon niet worden onderzocht omdat ze gecremeerd was. Ze was echter in 1979 geopereerd en het ziekenhuis had een stukje van haar darmen bewaard. Toen haar DNA werd onderzocht, waren de aanhangers van Anastasia teleurgesteld: het kwam niet overeen met dat van de keizerlijke familie.

Genetisch bewijs toont nu aan dat Anna Anderson in werkelijkheid Franziska Schwanzkowska was, een Poolse werkneemster. Maar hoe zij op de hoogte kon zijn van de diverse details van het leven aan het Russische hof, details die nooit openbaar zijn gemaakt, is nog onbekend.

De film is hier te zien, deel 1 en 2 , ik zet de linken op volgorde mocht je het ook willen kijken.

https://www.youtube.com/watch?v=s6fLbKvM3Xs
https://www.youtube.com/watch?v=TKbeA5ROMbk