De hondenhemel


 De hondenhemel 

Je bent nu aan het einde van de regenboogbrug,
waar je kleine pootjes weer rennen, vederlicht.
Zonder pijn, zonder zorgen, vol energie,
met de warme zonnestralen op je gezicht.
Je was mijn schaduw, mijn kleinste geluk,
een grote persoonlijkheid in een klein formaat.
Ik mis je snuitje, je warmte, je blik,
en de liefdevolle manier waarop je mij achterlaat.
Kijk af en toe nog eens even naar beneden,
en weet dat ik hier nog heel vaak aan je denk.
Jij was mijn kleine chihuahua, mijn maatje,
jouw leven was het allermooiste geschenk.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster