A Night to Remember (1958) Review

De film toont de reis en de ondergang van de Titanic vanuit het perspectief van verschillende passagiers en bemanningsleden.

Tijdens haar reis ontvangt de Titanic meerdere waarschuwingen voor ijsbergen van andere schepen, maar kapitein Smith negeert deze en beveelt om op volle snelheid door te varen. In de nacht van 14 april ziet Frederick Fleet, die de uitkijkpost bemant, recht voor het schip een ijsberg opduiken. Een poging om nog eromheen te sturen mislukt en door de botsing scheurt de romp bij vijf compartimenten open. Scheepsbouwer Thomas Andrews controleert de schade en concludeert dat het schip spoedig zal zinken. Een evacuatie wordt op touw gezet maar er blijken al snel niet genoeg reddingsboten.

Smith laat een noodsignaal uitsturen, maar het enige schip in de buurt (volgens de film de Californian) hoort de oproep niet doordat de marconist niet op zijn plek zit. Een ander schip, de Carpathia, vangt het bericht wel op en zet koers naar de Titanic. Veel vrouwen en kinderen zien ertegen op om in de propvolle, kleine reddingsboten te gaan zitten en moeten er soms toe gedwongen worden. Veel mannen proberen ook een plekje in de boten te bemachtigen. Bovendien worden de derdeklasreizigers geweigerd.

Nadat de Titanic geheel onder water verdwijnt, weten nog maar een paar overlevenden de laatste twee op het water drijvende reddingsboten te bemachtigen. De Carpathia arriveert bijna twee uur later en pikt de overlevenden op. 

Bron : WikiPedia
______________________

Review :

We hebben het te danken aan de visionaire producent William MacQuitty, die het project aan Rank Organization aanbood met betrekking tot de tragische gebeurtenis van de Titanic, die na de scheepsramp een keerpunt vormde voor veilige zeereizen. Hij kreeg groen licht om door te gaan met deze enorme en kostbare productie, de duurste ooit gemaakt door Rank, als een semi-documentaire gebaseerd op het waardevolle boek van Jack Lord.
Wat 'A Night to Remember' echt bijzonder maakt, is de bijna obsessieve toewijding aan historische nauwkeurigheid. Gebaseerd op het zorgvuldig onderzochte boek van Walter Lord, doet de film er alles aan om de gebeurtenissen weer te geven zoals ze zich werkelijk hebben afgespeeld, tot aan de dialogen die zijn overgenomen uit getuigenissen van overlevenden. Je krijgt geen enkele, Hollywood-achtige held; in plaats daarvan is het een ensemblefilm, die tientallen vignetten van passagiers en bemanningsleden uit alle klassen met elkaar verweeft. Van de stoïcijnse kapitein Smith en de standvastige tweede officier Lightoller (briljant gespeeld door Kenneth More) tot de verschillende families, stellen en individuen die hun noodlot tegemoet treden, schetst de film een ​​panoramisch beeld van menselijke reacties op een onvoorstelbare crisis. Deze aanpak geeft de film een ​​documentaire-achtige zwaarte die veel fictieve verhalen missen, waardoor de tragedie nog indringender en realistischer aanvoelt.
Het was een gigantische onderneming, gericht op het reconstrueren van elk detail van de Titanic en de echte passagiers op deze noodlottige reis, op basis van een scenario van Eric Ambler. De film bevat slechts enkele kleine foutjes; alle overige feiten zijn volkomen accuraat. Ook de art department ontwierp vele weelderige decors, waaronder de ongeveer 4000 ton wegende hoofdstructuur van de Titanic en de bijbehorende schaalmodellen.
De spanningsopbouw in deze film is ronduit meesterlijk, vooral gezien het feit dat iedereen die kijkt de afloop al kent. Vanaf het moment van de impact voert de film de spanning gestaag op. Het gaat niet om schrikeffecten; het is een langzame, sluipende angst naarmate de realiteit van de situatie tot de personages doordringt. De aanvankelijke ontkenning, het groeiende ongemak, de beleefde chaos van het inschepen in de reddingsboot en de uiteindelijke horror van de laatste duik worden allemaal met een ongelooflijk gevoel van toenemende urgentie weergegeven. De praktische effecten, hoewel duidelijk gedateerd naar de huidige maatstaven, waren revolutionair voor 1958. Het modelwerk voor het zinkende schip is opmerkelijk overtuigend, vooral in de lange shots, en de scènes in het water zijn werkelijk huiveringwekkend. Je voelt de kou, je hoort de kreten en je bent getuige van de laatste, pijnlijke momenten van het schip met een rauw realisme dat nog steeds indruk maakt.
De film werd ondersteund door een sterke cast, maar zonder grote sterren versterkte dat de geloofwaardigheid, omdat de Titanic zelf de hoofdrol speelde. Helaas flopte de film in het buitenland; zonder grote sterren werd hij niet goed ontvangen, wat een zwaar verlies voor Rank betekende. Desalniettemin bepaalt de tijd het lot, en vandaag de dag wordt de film nog steeds beschouwd als de beste en meest definitieve Titanic-film ooit gemaakt.
Deze eerste film over de RMS Titanic, gebaseerd op het bestverkochte boek van Walter Lord, maakt de verwachtingen waar. Tijdens haar eerste reis over de Atlantische Oceaan vaart de Britse oceaanstomer Titanic, met meer dan 2200 mensen aan boord, trots over haar immense omvang en moderne faciliteiten. Maar terwijl de Titanic op weg is naar de Verenigde Staten, botst een enorme ijsberg tegen het schip en scheurt 90 meter van de romp af.
Terwijl het schip begint te zinken, wordt de bemanning geconfronteerd met de uitdaging om de passagiers te redden. Reddingsboten bieden slechts plaats aan 1200 mensen, dus de bemanning gaat eerst aan boord met vrouwen en kinderen. Passagiers in de eerste klasse krijgen echter voorrang boven passagiers in de derde klasse. Uiteindelijk ontstaan ​​er conflicten. Slechts 705 passagiers overleven en 1523 mensen komen om het leven.
Het is een zeer goed gemaakte film. Zowel het verhaal als het scenario zijn meeslepend.

De film is hier te zien op YouTube
A Night to Remember (1958)