Een prachtig hondenleven


 Een prachtig hondenleven

Precies twaalf jaar en acht maanden op deze aard',
jij was voor mij werkelijk goud waard.
Als een kleine schaduw, zo dapper en klein,
wist jij er altijd voor mij te zijn.
We hebben samen zoveel seizoenen gezien,
en elke dag met jou telde voor tien.
Je bent nu moe, je lijfje was voldaan,
het was tijd voor jou om te gaan.
Je laat een diep spoor van liefde achter in mij,
die mooie jaren gaan nooit meer voorbij.
Rust zacht, mijn lieve, grijze vriend.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster