Kasteel Doorwerth

De bossen vanaf de Utrechtseweg Doorwerth-Oosterbeek (N225) tot aan Kasteel Doorwerth, met daarin het stukje dat de ‘Italiaanse weg’ genoemd wordt.

Dit is een pad dat in opdracht van Baron van Brakell, bewoner van Kasteel Doorwerth, beklinkerd is rond het jaar 1848, met als doel het kasteel te verbinden met het treinstation van Wolfheze. Langs dit pad, dat zo genoemd wordt vanwege de steile klim en de haarspeldbochten in de aanloop naar de Nederrijn, zijn op verschillende plaatsen oeroude beuken te vinden. Deze bomen stonden er al in 1848, en dateren vermoedelijk uit het einde van de 18e eeuw. Het waren ooit grensbomen tussen de percelen, en stonden langs het pad dat daar destijds al door het bos liep. De eikenlanen zijn uit het midden van de 19e eeuw. Een erg mooi gebied.

Natuurlijk mag een bezoek aan het mooie middeleeuwse kasteel niet ontbreken, met voor ons bomenliefhebbers op de binnenplaats een van de oudste robinia pesudoacacia’s van Europa, geplant in 1638. Het verhaal gaat dat de eigenaar van het kasteel destijds bevriend was met botanicus Jean Robin die – u raadt het al – de soort uit Amerika naar Europa gebracht heeft. Het zou een zaailing zijn van de oer-robinia die nog altijd vlakbij de Notre Dame in Parijs staat. Hij is, net als het slot, behoorlijk beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar daar is niets meer van te zien. Een van de mooiste bomen in Nederland.