Je mag trots zijn op hoe ver je bent gekomen

 Je mag trots zijn op hoe ver je bent gekomen, maar ook moe van hoe lang het heeft geduurd.

Groei is niet altijd een hoogtepunt – het is vaak traag, chaotisch en vol momenten die je geduld en kracht op de proef stellen. Dat je dankbaar bent voor de vooruitgang, betekent niet dat de reis niet uitputtend was. Het is menselijk om de last te voelen van alles wat het gekost heeft om hier te komen, zelfs terwijl je het feit viert dat je het hebt gehaald.
Trots en vermoeidheid kunnen samengaan, en het erkennen van beide maakt je niet ondankbaar – het maakt je eerlijk.

We praten niet genoeg over hoe moeilijk het is om te blijven opdagen als het proces eindeloos lijkt.
Genezing, heropbouw, opnieuw beginnen – niets gebeurt van de ene op de andere dag. Dus als je vandaag op een betere plek staat, zelfs als je nog steeds moe bent, is dat belangrijk.
Je hebt iets gedaan wat ooit onmogelijk leek. Geef jezelf niet alleen de eer voor waar je nu bent, maar ook voor het uithoudingsvermogen dat het kostte om door te gaan toen niemand anders het volledige plaatje zag.

— Balt