Een leerling stelt deze vraag aan zijn meester

 Een leerling stelt deze vraag aan zijn meester: "Ik heb veel boeken gelezen en ben de meeste vergeten; maar wat is dan het doel van lezen?"

De leraar antwoordde op dat moment niet; echter, na een paar dagen, terwijl hij en de jonge leerling bij een rivier zaten, zei hij dat hij dorst had en vroeg het kind om water te halen met een oude, vuile zeef die op de grond lag.
De leerling was verbaasd omdat hij wist dat dit een onlogisch verzoek was.
Toch kon hij zijn meester niet tegenspreken en, nadat hij de zeef had gepakt, begon hij deze absurde taak uit te voeren.
Elke keer dat hij de zeef in de rivier doopte om wat water naar zijn meester te brengen, kon hij niet eens een stap naar hem toe zetten omdat er geen druppel meer in de zeef zat.
Hij probeerde het tientallen keren, maar zelfs als hij sneller probeerde te rennen van de oever naar zijn meester, bleef het water door alle gaten van de zeef stromen en ging het onderweg verloren.
Uitgeput ging hij naast de Meester zitten en zei:
- Ik kan geen water vinden met deze zeef; vergeef me, meester, het is onmogelijk en ik heb gefaald in mijn taak.
- Nee! zei de oude man glimlachend - je hebt niet gefaald.
Kijk naar de zeef: nu glanst hij, hij is schoon, als nieuw. Het water, dat door zijn gaten sijpelde, heeft hem schoongemaakt.
- Wanneer je boeken leest - vervolgde de oude Meester, - ben je als een zeef en zij zijn als rivierwater.
Het maakt niet uit of je niet al het water dat ze in je laten stromen in je geheugen kunt houden, want de boeken, met hun ideeën, emoties, gevoelens, kennis en de waarheid die je tussen de pagina's zult vinden, zullen je geest en ziel reinigen, en je tot een beter en vernieuwd persoon maken.