Waarom voelt liefde soms als geven tot je leeg bent?

 “Waarom voelt liefde soms als geven tot je leeg bent?”

Je wilt het zo graag goed doen. Je voelt wat de ander nodig heeft, zelfs zonder dat ze het uitspreken. Je geeft, zorgt, past je aan, alles om die verbinding te beschermen. Maar ergens onderweg raak je jezelf kwijt.

Je merkt het aan de kleine dingen: dat constante gevoel van moe zijn. Het onuitgesproken verdriet wanneer je merkt dat jouw liefde niet volledig wordt gezien. Die knagende vraag in je hart: “Wanneer is het mijn beurt?”

Liefde hoort niet zwaar te voelen. Het hoort je te vullen, je te laten groeien. Maar hoe vind je die balans als je zoveel voelt en geeft?

Lief mens, liefde begint niet bij de ander. Het begint bij jou. Jij mag ruimte innemen. Jouw behoeften zijn belangrijk. Jouw gevoeligheid is geen zwakte, het is een kracht die gekoesterd mag worden, niet alleen door de ander, maar ook door jezelf.

Stel je eens voor hoe het zou voelen om jezelf helemaal te mogen zijn in een relatie. Om geliefd te worden om jouw diepte, om jouw zachtheid, om alles wat jou uniek maakt.