Ik wil wel… maar durf niet

 “Ik wil wel… maar durf niet.”

Vertrouwen.
Het klinkt zo simpel.
Maar als je hart ooit gekwetst is,
als je vertrouwen ooit beschaamd is,
dan weet je dat dit ene woord een hele wereld van angst kan bevatten.

Je wilt je openen.
Je wilt geloven dat deze keer anders is.
Dat je wél veilig bent.
Wél gezien wordt.
Wél gedragen mag worden.

Maar ergens diep vanbinnen
fluistert die oude pijn:
“Pas op. Straks val je weer.”

En dus hou je jezelf tegen.
Niet omdat je koud bent.
Niet omdat je het niet wil.
Maar omdat je zó graag heel wilt blijven.

Lieve jij…
Vertrouwen vraagt moed.
Het is niet blind. Het is dapper.
En jij hoeft het niet in één keer te kunnen.
Eén kleine stap… is al genoeg.