Dwangmatige controle begint zelden met grote verboden

 Dwangmatige controle begint zelden met grote verboden. Het begint vaak met ogenschijnlijk kleine regels die steeds verder gaan.

"Blijf van mijn autoradio af."

"Eet niet staand bij het buffet."

"Gaap zonder geluid."

"Loop niet op het fietspad."

"Zet je telefoon niet op vliegtuigstand, wees 24/7 beschikbaar voor mij."

Op zichzelf lijken dit misschien vreemde of overdreven opmerkingen. Maar wanneer iemand voortdurend bepaalt wat jij wel en niet mag doen, hoe jij je moet gedragen en zelfs wanneer jij bereikbaar moet zijn, is er geen sprake meer van normale grenzen. Dan gaat het om controle.

Het blijft vaak niet bij regels alleen.

Stel dat je toegeeft en je telefoon 's nachts aan laat, omdat je geen discussie wilt. Dan weet je bijna zeker dat er midden in de nacht een bericht binnenkomt.

"Ik weet het niet meer hoor, ik twijfel aan onze relatie"

Vraag je vervolgens of hij erover wil praten?

Dan is het antwoord: "Ik wil slapen."

De volgende ochtend is er ineens niets meer aan de hand. Je krijgt een vrolijk "goedemorgen", gevolgd door hartjes en kusjes, alsof de nacht nooit heeft plaatsgevonden.

En jij?

Jij bent moe, verward en vraagt je af of je het misschien verkeerd hebt opgevat.

Dat is precies hoe dwangmatige controle werkt.

Het gaat niet om één regel of één incident. Het gaat om een patroon waarin de narcist bepaalt wat jij doet, wanneer jij slaapt, hoe jij je gedraagt en hoeveel ruimte jij nog hebt om jezelf te zijn.

Langzaam ga je steeds meer rekening houden met de narcist en steeds minder met jezelf.

Herken je dit patroon? Weet dan dat gezonde liefde geen voortdurende controle nodig heeft. In een gezonde relatie hoef je niet bang te zijn om de "verkeerde" dingen te doen of 24 uur per dag beschikbaar te zijn. Je mag jezelf zijn, zonder angst voor de gevolgen.