Regenboog Boodschap

 Soms kan een geur je plots terugbrengen naar een andere tijd.

Niet omdat je het probeert te herinneren, maar omdat het je vindt.
Een oude fles aftershave op een plankje in de badkamer…
Zo’n geur die zacht prikt in de neus, een beetje kruidig, een beetje fris.
Het is meer dan alleen parfum. Het is een herinnering in vloeibare vorm.
Je ruikt het en ineens is daar weer die ochtendrust van vroeger.
Een man die zich klaarmaakt voor de dag, het zachte geluid van stromend water,
een spiegel waarin iemand even naar zichzelf kijkt voordat hij de wereld ingaat.
Aftershave was toen bijna een klein ritueel.
Niet om indruk te maken, maar om de dag met waardigheid te beginnen.
Een paar druppels in de handpalm, even wrijven,
en dan dat korte moment van stilte.
Misschien zit daar wel iets spiritueels in verborgen.
Want een geur blijft langer leven dan woorden.
Ze bewaart mensen, momenten en gevoelens
alsof de tijd er geen vat op heeft.
Soms lijkt het alsof zo’n oude geur nog fluistert
van vaders, grootvaders, ooms…
mannen die hun weg door het leven zochten
met hun eigen dromen en hun eigen stiltes.
En ergens, diep in die geur,
zit ook de boodschap dat niets echt verloren gaat.
Herinneringen veranderen misschien van vorm,
maar hun essentie blijft bestaan.
Net als een ziel die haar jas van het aardse leven uittrekt
en verder wandelt naar een andere ruimte van licht.
Dus wanneer je ooit weer die oude aftershave ruikt,
sta dan even stil.
Niet alleen bij het verleden,
maar bij het zachte mysterie van het leven zelf.
Want soms kan een eenvoudige geur
een deur openen naar iets dat groter is dan herinnering —
een stille aanwezigheid
die zegt: het leven gaat altijd verder.