Er zit iets heiligs in lachen

 Er zit iets heiligs in lachen.

Niet dat zware, bedachtzame lachen
waar eerst drie theorieën overheen moeten,
maar dat plotselinge, onbeheersbare lachen
dat je buik wakker schudt
en je ziel zegt:
“Zie je wel? Het leven is geen strafwerk.”
Spiritualiteit hoeft geen frons te zijn.
Geen diepe zucht met wierook op de achtergrond.
Soms is het gewoon dansen in de keuken
met sokken die niet bij elkaar passen.
Het universum — of hoe jij het ook noemt —
heeft humor.
Kijk maar naar een eend die uitglijdt.
Naar een hond die denkt dat hij een wolf is.
Naar ons, mensen,
die sleutels zoeken terwijl ze in onze hand zitten.
Plezier is geen bijzaak.
Het is brandstof.
Wanneer je lacht, ontspant je hart.
Wanneer je speelt, opent je geest.
Wanneer je durft te genieten zonder schuldgevoel,
geef je jezelf toestemming om te leven
in plaats van alleen maar te overleven.
Misschien is vreugde wel de kortste weg naar wijsheid.
Want een blij hart oordeelt minder.
Vergelijkt minder.
En vertrouwt meer.
Dus vandaag:
maak iets te veel lawaai.
Zing iets te hard.
Knipoog naar het leven alsof jullie samen een geheim delen.
En als iemand vraagt waarom je glimlacht,
zeg dan gerust:
“Ik heb ontdekt dat geluk niet iets is wat je verdient…
het is iets wat je toelaat.”
Vertel eens —
wat geeft jou vandaag pure, kinderlijke vreugde?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster