Regenboog Boodschap

 Soms lijkt het leven een beetje op een wandeling langs het water.

Je ziet de stroming, je hoort het zachte klotsen tegen de kade, en ergens voel je dat er meer beweegt dan alleen wat je met je ogen kunt zien.
Mensen komen en gaan.
Verhalen kruisen elkaar.
Sommigen dragen vreugde met zich mee, anderen een stille last die niemand meteen opmerkt.
Toch zijn er altijd mensen die proberen het evenwicht te bewaren.
Niet door harde woorden of grote gebaren, maar door aandacht, door rechtvaardigheid en door een hart dat wil luisteren.
Ze staan tussen chaos en rust, tussen donker en licht.
Want uiteindelijk gaat het leven niet alleen over regels of orde,
maar over menselijkheid.
Over het kleine moment waarop iemand gezien wordt,
waarop een hand wordt uitgestoken,
waarop een beetje hoop terugkeert in een verhaal dat even was verdwaald.
En misschien is dat wel de diepste les van het leven:
dat we allemaal, ieder op onze eigen manier,
een beetje waker mogen zijn langs de kade van het bestaan.
Niet om te oordelen,
maar om het licht brandend te houden
voor wie even de weg kwijt is. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster