Regenboog Boodschap

 Soms kent het leven momenten waarop alles stil lijkt te vallen. Dagen waarop de horizon klein wordt en de wereld zwaar aanvoelt. Het zijn die stille dalen van het bestaan waar een mens zichzelf opnieuw ontmoet.

En toch… juist daar, in die diepste momenten, schuilt vaak een onzichtbare kracht. Iets kleins maar krachtigs dat blijft branden. Voor de één is het hoop. Voor de ander een herinnering, een stem van binnen, een droom die nog niet opgegeven wil worden.
Het kan een gedachte zijn die fluistert: blijf nog even.
Een gevoel dat zegt: dit is niet het einde van jouw verhaal.
In de donkerste nacht wordt het kleinste licht namelijk het duidelijkst zichtbaar. En soms is dat ene vonkje genoeg om weer een stap vooruit te zetten.
Misschien ontdekken we later dat juist die moeilijke momenten ons niet hebben gebroken, maar gevormd. Dat ze ons dichter bij onze eigen kracht hebben gebracht.
Want ergens diep vanbinnen draagt ieder mens een stille bron van leven.
En die bron blijft stromen… zelfs wanneer alles even donker lijkt.
Deze woorden gaan niet over mij persoonlijk.
Ik kreeg deze inspiratie simpelweg toen ik dit plaatje zag, en het me even liet stilstaan bij de veerkracht die in ieder mens kan schuilen.