Er zijn dagen

 Er zijn dagen

dat het leven niet vraagt om grote antwoorden,
maar om een stoel bij het raam
en iemand die blijft zitten.
Een stem hoeft niet luid te zijn
om iets te zeggen dat blijft hangen.
Soms is het genoeg
dat iemand zingt over vallen en weer opstaan,
over liefhebben zonder haast,
over morgen dat zachtjes wacht.
We dragen allemaal een rugzak
met liedjes uit vroeger,
herinneringen die ruiken naar zomer
en avonden waarop alles nog mogelijk leek.
Ze zijn niet verdwenen.
Ze lopen naast ons mee.
Spiritueel zijn is niet ontsnappen,
maar thuiskomen
in wat eenvoudig is:
een hand op je schouder,
een melodie in je hoofd,
de moed om nog één keer te geloven
dat het goed kan komen.
En als de weg soms kronkelt,
dan wandelen we trager.
Niet om stil te vallen,
maar om beter te voelen
wat ons draagt.
Blijf zingen,
ook al is het zacht.
Het leven luistert mee.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster