Als we ons bewust waren

 "Als we ons bewust waren van hoe kindertijd volwassenheid definieert, zouden we ouderschap zien als de grootste daad van liefde. ”

Het opvoeden van een kind gaat niet alleen over het leren om zich te gedragen of regels te volgen. Het is om de bloei van een ziel te begeleiden die puur, gevoelig en vol mogelijkheden in de wereld aankomt. Elk woord, elke blik, elk gebaar van een vader of moeder laat een afdruk achter die wortel wordt in het hart van het kind.

Vanuit die wortels zal je geloof ontstaan, je manier van liefhebben, vertrouwen, je gevoel dat het leven verdient of bang is.

Als volwassenen hun eigen wonden niet genezen hebben, geven ze vaak onbedoeld de echo's van hun eigen pijn, hun trauma's, hun angsten, hun blokkades over. Zo herhaalt het emotionele verhaal zich. Maar wanneer ouders ervoor kiezen om zichzelf te onderwijzen - niet alleen in kennis, maar ook in emotioneel bewustzijn - transformeren ze de bloedlijn. Door te leren naar hun schaduwen te kijken, hun emoties te beheersen en vanuit liefde te communiceren, worden ouders voogden van de ziel van het kind, geen schimmers van gedrag.

Om vanuit het bewustzijn te verheffen is begrijpen dat elk woord kan voeden of pijn kan doen, dat elke grens een leer of een teken kan zijn en dat liefde, wanneer het bewust is, niet binnendringt of beheerst: ze houdt in stand, leidt en vertrouwt.

Ouders opvoeden is toekomstige generaties genezen. Het is om te begrijpen dat echte erfenis geen materiële bezittingen is, maar innerlijke vrijheid, eigenwaarde en vrede die een kind met zich mee zal dragen als hij opgroeit.

Wanneer volwassenen ontwaken tot deze waarheid, houdt het ouderschap op een klus te zijn en wordt het een heilige daad: de daad van liefde zaaien waar eerder angst was geweest, en om elk kind toe te staan om zijn licht intact te houden om de wereld te verlichten en te helpen.