Het Geheim van de Bron

 Het Geheim van de Bron

Een eigentijds verhaal over het Grote Mysterie

In een rustig moment sprak de wijze tot de mensen:
“Er is een Kracht, een Bron, een Oorsprong van alles wat is – die buiten tijd en ruimte bestaat. Geen plek, geen naam, geen vorm kan die Bron volledig vatten. Toch leeft die in alles, en alles leeft eruit.”

Hij glimlachte naar een kind dat voor zijn voeten zat.
“Wat wij vaak over het hoofd zien, is dat de diepste waarheden niet doorgeleerdheid of slimme woorden worden gevonden. Nee, het zijn juist de eenvoudigen van hart, de open zielen, die de poort vinden.”

De mensen luisterden in stilte.

“Die Bron... noem het Vader, Moeder, het Leven, het Licht – of geef het geen naam. Het is groter dan taal. Als je probeert het te begrijpen, glipt het weer weg. Als je denkt: ‘Nu weet ik het!’ dan ben je alweer te ver afgedwaald. Het is een geheim dat zich niet laat dwingen. Maar het wil wél gekend worden – niet met het hoofd, maar met het hart.”

Hij keek omhoog, alsof hij luisterde.

“Er is één die die Bron helemaal kent. Sommigen noemen hem de Zoon, anderen noemen het Bewustzijn, de Levenskracht, de Ziel van het Al. Het is het levende bewustzijn dat in ieder van ons leeft. En wanneer dat bewustzijn het toelaat, als een lamp die je aansteekt in de nacht, dan zie je plots een glimp van wat altijd al was.”

“Begrijp dit: je hoeft het niet te snappen. Je hoeft het alleen te eren. Je hoeft niet groots te spreken over het Onnoembare. Wees stil. Adem. Vertrouw.”

Hij zweeg even en vervolgde:

“Onze woorden zijn als handen die proberen de wind te vangen. Maar de wind zelf – die voel je pas als je stil wordt. Zo is het met het Grote Mysterie. Het is overal, het is in jou, en toch blijft het altijd méér dan jij kan bevatten. En misschien is dat maar goed ook.”

Hij keek de kring rond.
“Dus als je bidt, mediteert of gewoon verwonderd bent... wees dan niet bezig met het vinden van antwoorden. Wees aanwezig bij het wonder. Dat is genoeg.”

En hij eindigde met:
“Wie durft los te laten wat hij denkt te weten, zal misschien eindelijk echt beginnen te zien.”