Daar waar de zon je naam zingt

 "Daar waar de zon je naam zingt"

Er is een plek waar je geen schoenen hoeft te dragen,
waar je hart op blote voeten mag lopen.
Waar het leven geen strak plan volgt,
maar als een rivier danst langs alles wat echt is.

Daar stroomt het lachen nog door de bomen,
en ruikt de lucht naar belofte.
De wind fluistert geen oordeel,
alleen herinneringen aan wie je diep vanbinnen bent.

We zijn hier allemaal een beetje zoekend,
maar ook een beetje gevonden.
We raken elkaar niet kwijt,
want liefde vergeet geen gezichten — ook niet als ze even verdwijnen.

En als het even donker wordt,
zetten we samen een lichtje aan.
Niet groots of dramatisch. Gewoon... een kaars, een lied, een blik die zegt:
“Ik zie jou.”

De ziel is geen streng pad van regels.
Het is een avontuur met modder op je schoenen
en sterren in je haar.
Een spel, een lied, een traan, een omhelzing.
Je mag hier lachen met volle mond en huilen zonder uitleg.

Want het gaat niet om hoe stil je kunt mediteren,
maar of je durft stil te staan bij wat je raakt.
Het gaat niet om perfecte zinnen,
maar om oprechte aanwezigheid.

Dus zing als je wilt zingen.
Dans als je benen tintelen.
Omhels als je armen warm worden.
En zeg “sorry” als het nodig is,
maar zeg vooral ook “dank je wel” —
voor de liefde, de lessen, de mensen,
en voor dat wonder dat jij er bent.

Je hoeft niet verlicht te zijn.
Je hoeft alleen maar echt te zijn.
Want daar, precies daar,
waar jij jezelf toestaat om gewoon jou te zijn...
zingt de zon je naam.