Bloemen Boodschap

 Er zijn van die dagen waarop het lijkt alsof de wereld even haar adem inhoudt. Niet omdat er niets gebeurt — integendeel — maar omdat alles zich afspeelt tussen de regels van het leven. In die kleine, stille momenten. Een blik die net te lang blijft hangen. Een zucht die niet bedoeld was om gehoord te worden. De geur van avondeten dat je doet denken aan een keuken waar je al jaren niet meer bent geweest.

We zijn zo vaak op zoek naar de grote antwoorden. Naar richting, betekenis, zekerheid. We scrollen, we lezen, we vragen, we bidden. Maar wat als het antwoord zich al lang heeft aangeboden — vermomd als stilte, als eenvoud, als gewoon een mens naast je op de bus?

Ik geloof in wat ik de ‘heilige alledaagsheid’ noem. Geen dogma. Geen verplicht gebed. Gewoon opstaan, je tanden poetsen, iemand lief aankijken, de krant lezen, en daar iets diepers in voelen. Niet omdat het moet. Maar omdat het mag.

Er is een spirituele rijkdom die je niet hoeft te verdienen. Ze woont al in je glimlach. Ze reist met je mee in je adem. Ze komt naar boven als je stopt met zoeken.

Dus vandaag, als de wereld weer lawaai maakt, probeer het dan eens anders. Zoek de grote stilte tussen de dingen. Kijk niet omhoog, maar naar binnen. Misschien vind je daar, heel eenvoudig en onopvallend, het wonder van bestaan.