Bloemen Boodschap

 Er zijn dagen waarop woorden tekortschieten. Waarop zelfs de mooiste teksten uit oude boeken niet kunnen beschrijven wat je voelt. Misschien is dat precies de bedoeling.

In die stilte tussen de woorden — daar leeft de ziel. Daar fluistert het leven zelf, zonder verplichtingen, zonder oordeel. Alsof de Schepping even haar adem inhoudt, zodat jij kunt luisteren. Niet met je oren, maar met je hart.

We zijn geneigd te zoeken naar grote verklaringen. Een naam voor het Licht. Een vorm voor de Liefde. Een richting voor het Pad. Maar de meest wezenlijke spirituele ervaringen zijn vaak vormloos. Stil. Ontwapenend eenvoudig.

Zoals de geur van vers brood in een stille straat. Het lachen van een kind. Het zachte besef dat iemand aan je denkt, zonder dat je hem of haar hebt gezien.

De diepste waarheid is geen leerstelling. Het is de glimlach in je borst wanneer je voelt dat je niet alleen bent, ook al ben je fysiek alleen.

Liefde, Vrede, Aanwezigheid — ze vragen geen geloof, alleen bereidheid. Bereidheid om te zijn.

En als je dan toch iets zoekt om je aan vast te houden, laat het dit zijn:
Datgene wat je zoekt, zoekt jou al veel langer.