Bloemen Boodschap

 Soms is het leven zo gewoon, zo alledaags, dat je haast vergeet dat er wonderen bestaan. Je staat op, je eet, je werkt, je veegt de kruimels van je dag, en voor je het weet is het alweer donker. Maar af en toe gebeurt er iets… iets wat je optilt, boven dat gewone uit. Iets dat je raakt, recht in je hart, zonder dat je er woorden voor hebt. Alsof je even op een berg staat – en het leven je haar ware gezicht laat zien.

Dat gebeurde ook bij Jezus en zijn drie beste vrienden. Hij nam ze mee omhoog. Weg van het lawaai, het gepraat, de zorgen. Geen grote menigte, geen drukte. Alleen stilte. En toen gebeurde het: Hij veranderde. Niet in wie Hij was, maar in hoe zij Hem zagen. Zijn gezicht straalde. Zijn kleren lichtten op. En ineens zagen ze het: deze man die ze kenden – die moe kon zijn, die lachte en zweette – was zoveel méér.

Ze zagen het goddelijke.

Petrus wilde het moment vasthouden. Drie tenten bouwen. De boel “bevriezen”, zogezegd. Want ja, als het leven je iets prachtigs toont, dan wil je dat graag houden. Maar het leven zegt: kijk, voel, onthoud – en kom dan weer mee naar beneden.

Want echte spiritualiteit is niet vluchten uit de wereld, maar je blik veranderen in de wereld.

Daar op de berg hoorden ze een stem – de stem van de Liefde zelf – zeggen:

> "Dit is Mijn geliefde. Luister naar Hem."

En toen… was het weer stil. Geen stem meer. Geen visioen. Alleen Jezus, zoals ze Hem kenden. Maar niets was nog hetzelfde.

Want als je eenmaal het Licht hebt gezien, zie je het overal.

---

Misschien heb jij ook zo’n moment meegemaakt. In de natuur. In stilte. In muziek. In liefde. Of misschien zat je gewoon in je keuken met een kop koffie en ineens voelde je het: ik ben niet alleen. Er is iets groters. Iets wat me draagt.

We moeten allemaal af en toe de berg op. Even loskomen van het lawaai, zodat we kunnen luisteren. Niet alleen met onze oren, maar met onze ziel.

En dan – ja, dan mogen we weer afdalen. Terug naar de mensen, naar het gewone leven. Maar met een ander hart.

Want je weet: zelfs in het alledaagse schuilt het goddelijke.

Zelfs in jou.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster