Bloemen Boodschap

 Soms vraag je je af waarom de wereld zo luid is geworden. Waarom het lijkt alsof je ziel wordt overstemd door meningen, beelden, beloften van buitenaf. Maar diep vanbinnen, onder de ruis, zingt iets. Iets ouds. Iets puurs. Iets dat jou kent vanaf het allereerste begin.

Het is geen stem met donder of bliksem. Geen preek, geen verplicht gebed. Het is eerder een warme gloed. Een fluistering tussen je ademhalingen door.
“Je bent niet verdwaald. Je bent onderweg.”

Er zijn mensen die op een podium stonden en dat Licht uitdroegen in hun stem. Niet om bewonderd te worden, maar om herinnerd te worden aan wie wij écht zijn: kinderen van het Licht, geboren uit liefde, geroepen tot waarheid. Ze kwamen niet met dogma’s, maar met muziek. Met open armen. Met ogen vol mededogen.

Ook jij draagt dat Licht. Niet pas als je heilig bent, niet als je perfect leeft, maar nu. Precies zoals je bent. In je breekbaarheid. In je kracht. In die gekke combinatie van hoop en twijfel.

God — of hoe je het ook noemen wil — woont niet ver weg. Niet in een boek, niet in een wet, niet in het verleden. Maar in het nu. In jou. In elke stap die je zet, in elke traan die je durft laten rollen, in elke glimlach die je doorgeeft zonder reden.

We zijn niet hier om het te verdienen.
We zijn hier om het te herinneren.

Herinner wie je bent.
Herinner wie je altijd bent geweest.
En laat dat herinneren de wereld zacht veranderen, gewoon door wie jij bent.