Hunters (TV Series 2016) Review

 Hunters draait om de verdwijning van de vrouw van een gedecoreerde politieagent uit Philadelphia, wanneer hij een organisatie ontdekt die buitenaardse terroristen opspoort.
______________________

Review:

Na het zien van de pilotaflevering van "Hunters" was ik teleurgesteld. Hoewel het niet ongebruikelijk is dat een serie snel van start gaat in de hoop de kijkers meteen te boeien, is die strategie moeilijk uit te voeren en vereist het duidelijkheid. Het publiek moet weten wat er gebeurt, zelfs als het de intenties van de personages nog niet helemaal begrijpt. En kijkers moeten een personage (of twee) krijgen waarmee ze zich kunnen identificeren.
"Hunters" is een mislukking qua stijl en verhaal. De actie is duister, vol schaduwen die de identiteiten verhullen. Deze methode kan mysterie creëren, maar de kijker moet op zijn minst weten wat het mysterie is. Wanneer er weinig tot geen context wordt gegeven, is de eerste aflevering slechts een verzameling acties die onthouden moeten worden, in de hoop dat ze later begrepen worden.
Om mysterie en actie te combineren, kiest de serie voor een meer militaristische aanpak van het gebruikelijke concept. Qua personages biedt het weinig diepgang, hoewel er wellicht enig potentieel in zit. De actiescènes zelf zijn onstabiel en de donkere cinematografie helpt niet echt. Er is weinig dat de serie boeiend of creatief maakt, afgezien van de oppervlakkige aantrekkingskracht.
Flynn (Nathan Phillips) is een agent met een lastige situatie: zijn vrouw is vermist en hij heeft een onhandige stiefdochter. De vreemde relatie met de dochter van zijn vrouw kan op een licht disfunctionele manier aantrekkelijk zijn, maar het acteerwerk weet geen vonk te creëren. Flynn zelf is de typische agent, terwijl deze geheime organisatie een aantrekkelijke identiteit mist.
Het verhaal lijkt ongeloofwaardig. Er is een getroubleerde FBI-agent, Flynn (Nathan Phillips), die samenwoont met een vrouw die we nauwelijks zien en de dochter van een ex-partner die ook getroubleerd is. Er is een schaduworganisatie die ongedefinieerde entiteiten opspoort die behoren tot een andere schaduworganisatie met onbekende doelen. Om de een of andere reden komen al deze entiteiten samen, Flynn krijgt te horen dat hij nu voor de eerste organisatie werkt, en mensen beginnen elkaar achterna te zitten.
Flynn krijgt geen indoctrinatie of training. Hij wordt nooit ingelicht over de doelstellingen of de geschiedenis van zijn nieuwe werkgever. En wij ook niet.
Goede scripts laten de personages meestal niet alles uitleggen wat er gebeurt; ze laten het ons gewoon zien. Maar enige uitleg via dialogen is noodzakelijk als er geen achtergrondverhaal wordt gegeven via flashbacks.
Misschien kunnen latere afleveringen de puinhoop opruimen die de pilot voor de kijkers achterlaat. En misschien zijn andere kijkers bereid te wachten op het ontbrekende kader. Persoonlijk heb ik geen zin om te wachten, vooral omdat geen van de personages me intrigeert.
 Ik wilde hem bijna uitzetten, maar toen verscheen Julian McMahon weer en bracht hij de nodige energie en spanning die de aflevering miste. Ik hoop dat ze ons de kans geven om meer te leren over de man met PTSS, behalve dat hij een gebroken man is. Zijn vrouw leek, ondanks alle ophef, behoorlijk saai. Of de actrice mist het charisma voor de rol, of de schrijvers hebben ons geen inzicht in haar personage gegeven waardoor het ons niet kon schelen of ze vermist was of niet. Misschien ging het script te snel? Ik weet het niet zeker, maar het lijkt erop dat de schrijvers hier een fout hebben gemaakt. Ik geef de aflevering een 10 omdat Julian McMahon geweldig was en omdat het een interessant plot heeft, waardoor ik nieuwsgierig bleef.