Begijnhof
Wie vanaf de Kalverstraat de Begijnensteeg inloopt, ziet daar de oude ingang tot het Begijnenhof met de gevelsteen van de Heilige Ursula boven de deur.
Het Begijnhof uit de 14e eeuw heeft twee ingangen: één aan het Spui, de andere aan de Gedempte Begijnensloot. De achterkanten van de huizen van het hof zijn te zien op het Spui en op de Nieuwezijds Voorburgwal. De oudste versies van het Begijnhof werden in 1421 en 1452 verwoest door brand — de huidige huizen zijn voornamelijk uit de 17e eeuw; het huis met de houten voorgevel stamt uit de tweede helft van de 15e eeuw.
Het hofje was oorspronkelijk bijna helemaal omgeven door water, met als enige toegang de poort op de Begijnensteeg, met een brug over de Begijnensloot, gedempt rond 1865 — de poort aan het Spui werd in de 19e eeuw gebouwd. Het Spui was een natuurlijke waterloop van de Boerenwetering in de polder naar de Amstel (Rokin, toen nog water). Dit was ooit de zuidelijke grens van de stad, met als verdediging een rij palen aan de buitenrand van het water. De begijnen hadden de moerasachtige grond verstevigd met afval en zand.
Ze maakten in 1417 een afspraak met de stad om een 4 meter breed pad aan te leggen langs de zuidkant van het Begijnhof. Dit pad zou dan de verbinding vormen tussen de Rozenboomsteeg (van de Kalverstraat tot het Spui) naar de Nieuwezijds Voorburgwal.
De fraaie beeltenis van de h. Ursula maakt ook deel uit van de toegangspoort in de Gedempte Begijnensloot. Zij siert daar de zestiende-eeuwse sluitsteen van het door architect A.J. Joling (1857-1934) in 1907 vernieuwde poortje. Boven de sluitsteen, die door sommige kenners aan de beeldhouwer Joost Jansz. Bilhamer wordt toegeschreven, is nog een fraai cartouche met het jaartal 1574 herplaatst.
Reacties
Een reactie posten